เชื่อว่าร้อยทั้งร้อยที่ถูกตั้งคำถามนี้จะต้องตอบว่า "ก็เมอร์เซเดส-เบนซ์น่ะสิ (ไอ้บ้า...จะถามทำไมฟะ)"

แต่ต้องบอกเอาไว้ก่อนว่า เมอร์เซเดส-เบนซ์ไม่ได้เป็นบริษัทรถยนต์รายแรกที่นำชื่อ E-Class มาใช้ เพราะถ้าลองสืบสาวราวเรื่องดีๆ แล้ว E-Class ของค่ายดาว 3 แฉกเพิ่งจะมีจุดเริ่มต้นในช่วงปี 1994 ซึ่งเป็นการไมเนอร์เชนจ์ W124 หรือเบนซ์โลงจำปาในบ้านเรา พร้อมกับการเปลี่ยนรหัสรุ่นด้วยการนำ E มานำหน้าตัวเลข 3 หลัก แทนที่เมื่อก่อนซึ่งใช้ตัวเลข 3 หลักนำหน้าตัว E

และถ้าเริ่มต้นกันแบบจริงๆ จังก็ตอนที่เปลี่ยนโฉมจาก W124 มาเป็น W210 หรือ New Eye ซึ่งชื่อของ E-Class ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการแบบเต็มตัว เพราะเมื่อก่อนคำว่า E ที่ต่อท้ายตัวอักษรรุ่นเป็นตัวย่อของคำในภาษาเยอรมัน คือ Einspritzmotor ซึ่งหมายถึงเครื่องยนต์หัวฉีด ไม่ได้หมายถึงชื่อรุ่นในการทำตลาด

เล่นเกริ่นมาขนาดนี้แล้ว แสดงว่าชื่อ E-Class จะต้องถูกใช้มาก่อนใช่ไหม?

คำตอบ คือ "ใช่แล้ว"

ซึ่งชื่อนี้ถูกใช้ครั้งแรกกับรถยนต์ของไครสเลอร์ที่เปิดตัวในปี 1983 โดยใช้ชื่อในการทำตลาดว่า ไครสเลอร์ E-Class โดยเป็นรถยนต์ขนาดกลางซึ่งเข้ามาทำตลาดแทนที่รุ่นไครสเลอร์ นิวพอร์ต และถูกวางระดับตลาดให้เป็นรถยนต์ระดับ ‘เกือบหรู’ เพื่อเอาใจลูกค้าที่อยากได้อะไรหรูๆ แต่มีเงินไม่ถึงกับการขับรุ่นนิวยอร์กเกอร์  

E-Class เป็นรถยนต์ขับเคลื่อนล้อหน้าซึ่งถูกผลิตออกมาเพื่อชิงส่วนแบ่งในตลาดกับคู่ปรับอย่างโอลด์สโมบิลส์ เซ็นจูรี่ และคัตลาสส์ เซียรา พร้อมกับมีการนำไปรีแบรนด์ขายในตลาดด้วยชื่ออันหลากหลายตามสไตล์รถยนต์อเมริกันในช่วงนั้น เช่น ดอดจ์ 600

ชื่อ E-Class มาจากการที่รถยนต์รุ่นนี้ได้รับการพัฒนาบนพื้นตัวถังรุ่น E Platform ของไครสเลอร์ ก็เลยกลายเป็นที่มาของชื่อรุ่น ส่วนเครื่องยนต์ที่ทำตลาดก็เป็นแบบ 4 สูบเรียงล้วนๆ ทั้ง 2,200 ซีซีรุ่นธรรมดา และเทอร์โบ รวมถึง 2,600 ซีซี ที่เป็นรุ่นใหญ่

ตัวรถดูเหมือนจะไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควร และมีอายุในการทำตลาดสั้นๆ เพียงแค่ 2 ปีเท่านั้น คือ 1983-1984 ก่อนที่จะถูกปรับโฉมและเปลี่ยนชื่อใหม่พร้อมกับโยนไปให้ทางบริษัทในเครืออย่างพลีมัธขายด้วยชื่อคาราเวลล์แทน และขายยาวจนกระทั่งถึงปี 1988 ก็ยุติบทบาทไป

ยอดขายของ E-Class ของไครสเลอร์ มีแค่ 71,495 คัน และอีก 133,677 คันในชื่อของคาราเวลล์

ส่วนเรื่องที่ว่าเมอร์เซเดส-เบนซ์นำชื่อนี้มาใช้อย่างเป็นทางการได้อย่างไรนั้น ไม่มีการเปิดเผย •