ตรงนี้ต้องอธิบายกันเล็กน้อยว่า จริงอยู่ที่ในรุ่นแรกของโอดิสซีส์ที่เปิดตัวในปี 1995 ฮอนด้าจะใช้ตัวถังแบบเดียวขายทั่วโลก ไม่ว่าจะในชื่อ โอดิสซีส์ สำหรับตลาดโลก หรือ ชัตเทิล (Shuttle) ในตลาดยุโรป แต่พอมาถึงรุ่นที่ 2 ซึ่งเปิดตัวในปี 1999 ก็เกิดทางแยกขึ้นในสายพันธุ์ โดยฮอนด้าเลือกแยกพัฒนาโอดิสซีส์สำหรับคนอเมริกัน และแคนาดาออกมาต่างหาก เพื่อรองรับกับความต้องการที่มากกว่า แถมยังมีการส่งกลับมาขายในตลาดญี่ปุ่น และเปลี่ยนชื่อมาเป็น ลาเกรท (LaGreat) อีกด้วย

ในสายพันธุ์นี้ก็เลยมีโอดิสซีส์สำหรับตลาดโลก และเวอร์ชันอเมริกัน ซึ่งฮอนด้าก็ยึดรูปแบบนี้ในการทำตลาด ควบคู่กันมาโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน

สำหรับที่เห็นอยู่นี้เป็น โอดิสซีส์ใหม่ สำหรับตลาดอเมริกัน ซึ่งเมื่อนับดูแล้วเป็นเจนเนอเรชันที่ 4 ในการทำตลาด และมาพร้อมกับหน้าตาที่สวยสะดุดตา ภายใต้คอนเซ็ปต์การออกแบบที่เน้นความสปอร์ต และผสานกับรูปลักษณ์โดยรวมของรถยนต์ฮอนด้ายุคใหม่ๆ โดยเฉพาะสไตล์ของกระจังและไฟหน้า ซึ่งทำให้ใครหลายคนมีความเห็นว่า เหมือนกับจับเอา อินไซท์ มาอัดลมเข้าไป

รายละเอียดทางวิศวกรรมยังไม่มีการเปิดเผย แต่ในเรื่องของมิติตัวถัง ทางฮอนด้าระบุว่าตัวรถมีแนวเส้นหลังคาที่ลาดเทลงทางด้านหลัง และทำให้ความสูงของตัวรถลดลงอีก 1.6 นิ้วเมื่อเปรียบเทียบกับรุ่นที่แล้ว และมีความกว้างของช่วงล้อหน้า และหลังเพิ่มขึ้นอีก 1.4 นิ้ว